Foto: de Azienda Agraria Piombaia
Normaal gesproken kun je na het proeven van twintig jonge Brunello di Montalcino geen woord meer uitbrengen. De tannine is zo krachtig, dat de mond wordt gelooid tot kurkdroog runderleer. Tijdens de beurs Italia al Dente in Amsterdam bleven de lippen echter verrassend soepel.
Dat moet hebben gelegen aan de kwaliteit van het oogstjaar: 2004. Goed voor het zeldzame maximum van vijf sterren. Het vorige oogstjaar dat deze score haalde was 1997. Het jaar 2004 heeft de Sangiovese-druif zachte, rijpe tannines gegeven, al zal ook deze jaargang pas na minstens tien jaar kelderrust zijn hoogtepunt bereiken.
“Brunello di Montalcino is de Ferrari van de Italiaanse wijnen”, zei Manlio Velli van Vino e Olio die de proeverij organiseerde. Maar de ene Brunello is de andere niet. De wijnen van de kleine producenten die wij te proeven kregen verschillen van elkaar als een Maserati van een Alfa Romeo. U moet zelf gaan proeven als u een van deze Toscaanse klassiekers in de kelder wilt halen.
Tiezzi en San Lorenzo overtroffen mijn verwachting met elegante, harmonieuze wijnen, terwijl Piombaia mij ronduit sprakeloos maakte. En dat kwam niet door de tannines, maar door de intens geconcentreerde fruitaroma’s en de onberispelijke balans die een oneindig leven lijkt te beloven. Bellissimo!
Meer weten? Kijk op www.vinoeolio.nl.
Reacties